مهر آفرین  و کهکشان و تاج این سری

 

                    ناهید و اشک وآینه دارم نمی خری؟

 

                  امشب که گیسوان زمین فاش میشود...

 

                   آورده ای برای من از ماه روسری؟

 

                    آورده ام نشانه ی از قاف آسمان......

 

                     تا بشکفد ز چشم تو سیمرغ دیگری

 

                    پل می شود برای تو رنگین کمان شعر

 

                    باید ز هفت پرده ی خورشید بگذری

 

                    دیدم که پلک پنجره را باز میکنی

 

                    تا آسمان پرنده و فانوس می بری

 

                  برگرد٬ بارها به دلم قول داده ام....

 

             از باغ چشمهای خدا گل می آوری

 

 

نوشته شده توسط حمیدرضا میرزایی در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386 ساعت 18:42 موضوع | لینک ثابت

 

  یار همیشه همراهم:

 

 ا گر  چشمه سار زلال غزل.....

 

   زنده یاد  " حسین منزوی"

 

                       (که تا همیشه آ سمان یادش پر ستاره)

 

                                   و

 

                                                 "   محمد علی بهمنی"

 

 

 به کویر تشنه ی احساست .....

 

 

   سرازیرشود....

 

 

   می پاشد عشق به دلت٬وپرستو می شوی

 

 

    دو غزل از...

 "حسین منزوی"             و               "محمد علی بهمنی"

 

---

 

 

 

 

  چگونه بال زنم تا به ناکجا که تویی؟

 
   بلندمی پرم اما ، نه آن هوا که تویی

 

  تمام طول خط از نقطه ی که پر شده است

                             از ابتدا که تویی تا به انتها که تویی

  ضمیر ها بدل اسم اعظم اند همه

 
                 از او و ما که منم٬ تا من و شما که تویی

  تویی جواب سوال قدیم بود و نبود

 
                   چنانچه پاسخ هر چون و هر چرا که تویی

  به عشق معنی پیچیده داده ای و به زن

 
                       قدیم تازه و بی مرز بسته تا که تویی

  به رغم خار مغیلان نه مرد نیم رهم

 
              از این سفر همه پایان آن خوشا که تویی

 جدا از این من و ما و رها ز چون و چرا.....

 
                   کسی نشسته در آنسوی ماجرا که تویی

  نهادم آینه ای پیش روی آینه ات

                    جهان پر از تو و من شد٬ پر از خدا که تویی

   تمام شعر مرا هم ز عشق دم زده ای

 
                        نوشته ها که تویی نانوشته ها که تویی

  "منزوی"

---

 

 

 

                           از خانه بیرون می زنم ٬اما کجا امشب ؟

            شاید تو می خواهی مرا در کوچه ها امشب

                                   پشت ستون سایه ها روی درخت شب

 

  می جویم اما نیستی در هیچ جا امشب

 

                                      می دانم آری نیستی اما نمی دانم

  بیهوده می گردم بدنبالت ‚ چرا امشب ؟

                            هر شب تو را بی جستجو می یافتم اما.....

  نگذاشت بی خوابی بدست آرم تو را امشب

                  ها!! ... سایه ای دیدم شبیه ات نیست اما ٬حیف!!

  ایکاش می دیدم به چشمانم خطا امشب

                           هر شب صدای پای تو می آمد از هر چیز

 حتی ز برگی هم نمی آید صدا امشب

                            امشب ز پشت ابرها بیرون نیامد ماه

 بشکن قرق را ماه من بیرون بیا امشب

 
                   گشتم تمام کوچه ها را ‚ یک نفس هم نیست

   شاید که بخشیدند دنیا را به ما امشب

                        طاقت نمی آرم ‚ تو که می دانی از دیشب

  باید چه رنجی برده باشم ‚ بی تو ‚ تا امشب

                           ای ماجرای شعر و شبهای جنون من

 
  آخر چگونه سرکنم بی ماجرا امشب

     "بهمنی"

 

نوشته شده توسط حمیدرضا میرزایی در پنجشنبه بیست و سوم فروردین 1386 ساعت 20:53 موضوع | لینک ثابت

 

 

( خالی از تو......................................)

 

 

  پرسه ی در سوت وکور٬ ایستگاهی خالی از تو

 

                        تیک تاک ساعتم بود و نگاهی خالی از تو

 

    دیر وقت است و خیابانی کسل از بی تو بودن

 

                             انتظارم اشتباه است اشتباهی خالی از تو

 

 مطمئن هستم که حالا مثل تو کم نیست٬ اما

 

                        مثل من تنها یکی مانده به راهی خالی از تو

 

  دفترم باز است و در بین غزلها گیر کردم

 

                                لابلای خط خطی های سیاهی خالی از تو

 

                   حس خوب وناشناسی می شود جاری میان....

 

  پرسه ی در شب که دارد قرص ماهی خالی از تو

 

                                   لااقل ای کاش این را زودتر فهمیده بودم

 

   زندگی زیباست٬حتی گاهگا هی خا لی از تو 

 

نوشته شده توسط حمیدرضا میرزایی در شنبه هجدهم فروردین 1386 ساعت 20:7 موضوع | لینک ثابت

 

  میروم این بار دیگر بودنی در کار نیست

 

     خسته ام دیگر توان گفتن و تکرار نیست    

        

                  گفته بودم میروم٬اما نکردی باورم..............

 

                 گفته بودم میروم٬اما نکردی باورم....

 

                    دیگر اکنون که زمان خواهش و اصرار نیست

 

                        گر چه میدانم که دل بر باز گشتم بسته ایی

 

                     خوش خیالی های تو مختص این یک بار نیست

 

                  دل به یار دیگری بستن اگر چه مشکل است....

 

                   میزنم دل را به دریا دل سپردن عار نیست

 

                   تا به کی باید غم عشق تباهی را کشید؟

 

                   داغ عشق کهنه بر خاطر زدن اجبار نیست

 

              گرچه خوشبختم که از دست تو راحت میشوم!!!

          

             هیچکس مانند من از بخت خود بیزار نیست

   

     د یر شود باید که بگریزم٬کجایش با خدا

  

  حیف ! تنها میروم درشب کسی بیدار نیست.

 

 

نوشته شده توسط حمیدرضا میرزایی در یکشنبه دوازدهم فروردین 1386 ساعت 17:45 موضوع | لینک ثابت

 

                                 شعری که با خیال تو آغاز می کنم

 

                بندی ست٬ کز گلوی سخن باز می کنم

 

                                   می گویم و به گفتن شعرم برای تو

 

                 همچون خدا به خلقت خود ناز می کنم

 

                                    رویای من بیا و مرا هم به دست گیر

 

                     تا بنگری به شوق تو اعجاز می کنم

 

                       سازم ولی خموش٬ تو مضراب و پر خروش....

 

                    چنگی بزن که نام تو را ساز می کنم

 

 

---

                                ای بقعه ی مبارکه همچون کبو تران....

 

         پیش تو می نشینم وپرواز می کنم

 

 

 

 

نوشته شده توسط حمیدرضا میرزایی در یکشنبه دوازدهم فروردین 1386 ساعت 3:50 موضوع | لینک ثابت

(  نازلی )           وارتان........      نازلی! بهارخنده زد و ارغوان شکفت          در خانه، زیر پنجره گل داد یاس پیر            دست از گمان بدار!     با مرگ نحس پنجه میفکن!          بودن به از نبود شدن، خاصه در بهار...               نازلی سخن نگفت،                 سر افراز         دندان خشم بر جگر خسته بست و  رفت             نازلی ! سخن بگو!      مرغ سکوت، جوجه ی  مرگی فجیع را     در آشیان به بیضه نشسته ست!            نا زلی سخن نگفت          چو خورشید               از تیرگی بر آمد و در خون نشست و رفت        نازلی سخن نگفت        نازلی ستاره بود:    یک دم درین ظلام درخشید و جست و رفت          نازلی سخن نگفت                                       نازلی بنفشه بود:               گل داد و        مژده داد: زمستان شکست!                          و                      رفت...     زنده یاد "احمد شاملو"       به ادبیات این مرز و بوم خالصانه خدمت نمود               و.........            مزارش را حرمت گذاریم.                                همین  !!!!!!

 

نوشته شده توسط حمیدرضا میرزایی در جمعه دهم فروردین 1386 ساعت 4:51 موضوع | لینک ثابت

---

        دستی تکان بده حالا   که میروی

 

                                  د لتنگ میشوم وقتی که میروی

 

                   پیشانیت اگر  خط خوردگی نداشت

 

                                 می خواند مش که تو٬تو با که میروی

 

      لیلا نگاه کن در چشم های من

 

                                حا لا بگو کجاست آ نجا که میروی

 

     نفرین نمی کنم شاید ببینمت

 

                                 دنیا به کام تو هر جا که میروی

 

    ...یک لحظه صبر کن شاید ند ید مت

 

 

                   دستی تکان بده حالا که میروی

 

" سید جواد طبا طبا یی"

 

 

نوشته شده توسط حمیدرضا میرزایی در شنبه چهارم فروردین 1386 ساعت 10:40 موضوع | لینک ثابت