تبليغاتX
" غزل واره "
 

" نخ خواب های رنگی ام ...."

 

 

نخ خواب های رنگی ام را رها می کنم

 

شاید......   فقط  شاید

 

پس از کابوس ها

 

رنگین کمان

 

 

شوند.


 

 

   

  تمام مدت شب  اضطراب نوشيدم

 

  و مثل ماهي تشنه حباب نوشيدم

 

  براي با تو نشستن چقدر بي تابي ...

 

  چقدردلهره و التهاب نوشيدم

 

  تمام مدت شب تشنه بودم و آخر

 

  به اعتماد نگاهت سراب نوشيدم

 

  نپرس بي تو چه حالم چه مي كنم بي تو

 

  شبيه بغض كويرم شهاب نوشيدم

 

  چه التهاب عجيبي چه رنج جانكاهي

 

   تمام مدت شب  اضطراب نوشيدم .

 


 

 


 

                      عکسی از نمایش " مهتابی در قالی "

 

 

 (   شرکت کننده در بیست وسومین جشنواره بین المللی تئاتر فجر)

 

 

                                                              تهران- بهمن ۸۳

  

                                                       محل اجرا : تالار سنگلج

  

                                               نوشته و کار :( حمید رضا میر زا یی )

 

  


 

نوشته شده توسط حمیدرضا میرزایی در شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1386 ساعت 17:46 موضوع | لینک ثابت


"که من برای تو هستم تو هم برای منی"

 

 

  لطافت سخنی٬ شاه بیت شعر منی

    طراوت چمنی٬ برگ یاس و یاسمنی

 

      قصیده رو به غزل میرود٬ الهه ی شعر

بلور نازک شعر مرا که می شکنی

 

    درون مردم چشمت هزار خورشید است

تو چلچراغ شبستان شام تار منی

 

      به فصل یخ زده ی من تویی شقایق سرخ

   به دشت خشک پگاهم٬الهه ی چمنی

 

      درا ضطراب نگاهت مباد وهم فراق....

 

       که من برای تو هستم ٬ تو هم برای منی

 


 

نوشته شده توسط حمیدرضا میرزایی در شنبه پانزدهم اردیبهشت 1386 ساعت 23:34 موضوع | لینک ثابت


" در شبی بارانی......"

  

 

 

 

 در شبی بارانی مادری پر کشید

  

 


                                         در شبی بارانی مادری پر کشید

 

 "تا هر جا که اینجا نیست"

 

 

   "علی تهرانی" دوست اهل دلم ٬تماس گرفت٬

 

 

           که حمید....

 

 

 "  او که از کودکی اعصاب من به ساز و نوا کوک کرده بود"

 

         رفت....

 

 

  " مادر نگاه کن به دو چشمان خیس من..........."

 

     قطعه ی ادبی پیشکش به روح اهورایی او:

 

 

 

 

  هنوز امید دارم٬وقتی شمعی در دل شبها سو سو می زند٬

 

 

             و...

 

 

      من نور آبی

 

 

 را   لمس ٬    و  پروانه ایی را در مه .................

 

 

    حس میکنم.........پس٫پس......

 

 

           تو می آیی.

 

 

          آخر تو مرا از احساس لبریز کر د ه ا ی...

 

 

      اینهمه ساز و نوا همه از توست...

 

 

                               آه!!

 

 

        ولی در شبی که مثل همه ی شبها نبود....

 

 

   گهواره ی زمان ایستاد....و....و.......

 

 

 

               تورفتی

 

 

 

   ....و لالایی هایت را با خود به سرزمین.....

 

 

       نورها بردی

 


 

     تو بر خواهی گشت ٫میدانم. . .  میدانم

 

 

     با هزار لالایی اهورایی...

 


شمع هنوز بیدار است و من همچنان ............

 

    چشم به راه.

 


 

نوشته شده توسط حمیدرضا میرزایی در شنبه یکم اردیبهشت 1386 ساعت 23:48 موضوع | لینک ثابت


JavaScript Codes