شعری که با خیال تو آغاز می کنم

 

                بندی ست٬ کز گلوی سخن باز می کنم

 

                                   می گویم و به گفتن شعرم برای تو

 

                 همچون خدا به خلقت خود ناز می کنم

 

                                    رویای من بیا و مرا هم به دست گیر

 

                     تا بنگری به شوق تو اعجاز می کنم

 

                       سازم ولی خموش٬ تو مضراب و پر خروش....

 

                    چنگی بزن که نام تو را ساز می کنم

 

 

---

                                ای بقعه ی مبارکه همچون کبو تران....

 

         پیش تو می نشینم وپرواز می کنم

 

 

 

 

نوشته شده توسط حمیدرضا میرزایی در یکشنبه دوازدهم فروردین 1386 ساعت 3:50 موضوع | لینک ثابت