مینی مال های تنهایی (قسمت سوم)

  

•  آهای دیوانه! دیوانه با توام!

                      همین بیست و چهار ساعت ناچیز را می گویم.

 

می توانی سراغ تمام شعرهایی که برایت سروده ام را از زلال اشکی بگیری ،

 

             که دیشب میان بالشم پنهان کرده ام.

          

 

•      یک ، دو ، سه...اگر تا هفت بشمارم، عاشقت می شوم، می دانم

 

 ازاینکه آسمان در حجم کوچک قلبم آرام گرفته، به خود می بالم، 

 

                  ...اگر تا هفت بشمارم

 

                                       هر روز نیت می کنم تا قدم هفتم را بردارم

 

                                           می دانم، هفت هزار سال فاصله...

 

•       در انتهای هر رفتنی، آمدنی ست

 

                                          همچنان که درانتهای هر آمدن ، رفتنی

 

     برای همین است که درها باز و بسته می شوند

 

                                         ببین! آسمان هرگز عبور پرندگان را فراموش نمی کند

 

 

                            و پرندگان هرگز آبی ترین جاده های آسمان را از یاد نمی برند.

 

 

•   پنجره دیروز بود و آفتابی که تنها بر من می تابید

 

        درخت امروز است و سایه ی که در انتظارا ست تا خستگی مرا بگیرد

 

              نسیم فردا ست !

 

هنگامی که صورت گرُ گرفته ام در این گرمای نفس گیرحضورش را منتظر است.

 

                            تو دیروزی، امروزی و فردایی !

 

 نه فقط برای من، برای تمام آنهایی که پنجره و درخت و نسیم را می شناسند.

 

 

•         پرواز هم دیگر رویای آن پرنده نبود

 

                            دانه دانه پرهایش را چید تا بر این بالش خواب دیگری ببیند.

 

 

• به جز خیال تو هنوز هم کسی در کنار من نیست.

 

 

•             انتظار ، پنجره ی بود روبروی همه آرزو هایم

 

       پنجر ه ی که رو به  آشتی کنان دوباره پروانه و باغچه باز می  شد.

 

        انتظار همه ی سهم من از تو بود

 

                      از همان روز نخست، من به انتظار گره خورده ام

 

                از همان روز که پنجره را شناختم.

 

 

•      تنهایی بدترین چیز دنیا نیست

 

                                         چیزهای بدتری هم هست

 

                                                 آه ! دیر شد!

 

                               وتوی دنیا هیچ چیز بدتر از " خیلی دیر شد " نیست!

 

   

•             ... دلم شور می زند

 

                       آخرین آهنگت را ماهور بزن!

 

                                                 شاید آوایت گل سرخی باشد بر روی سینه ام.

 

 

نوشته شده توسط حمیدرضا میرزایی در سه شنبه هفدهم شهریور 1388 ساعت 23:48 موضوع | لینک ثابت